| Welkom op Zweinstein Aftermath! Momenteel ben je niet ingelogd en kun je niet alle functies van het forum gebruiken. Wanneer je dit wel wilt doen, raden wij je aan om lid te worden van de RPG. Ben je al een lid? Log dan in om gebruik te maken van alle functies. Veel plezier! |
- Pages:
- 1
- 2
| Familie liefde; Vervolg All Alone, iedereen welkom nu! | |
|---|---|
| Tweet Topic Started: Nov 18 2010, 08:34 PM (1,120 Views) | |
| Selene Raven | Nov 18 2010, 08:34 PM Post #1 |
![]()
|
Er waren nu al twee dagen voorbij op Zweinstein, maar voor Selene leek het al een eeuwigheid. De nieuwe KO liep de prijzenkamer binnen en dacht terug aan de afgelopen twee dagen. Er was eigenlijk niet zo heel veel gebeurd, behalve dan dat Jut en Juul al twee dagen niet met elkaar hadden gesproken. Selene dacht terug aan die bewuste avond, na de sorteer ceremonie. Ze had alleen gezeten, tot Mirry was gekomen en haar had proberen op te vrolijken. Wat ook gelukt was als haar neef de boel niet weer moest verpesten. Hij had daar dingen geroepen die niet terecht waren geweest. Selene was daar ook haar zelfbeheersing verloren en had haar neef een uitbrander gegeven. Wat natuurlijk weer niet in goede aarde was gevallen bij Bastiaan. De vierdejaars gooide haar vest in een hoek, pakte haar toverstok en leunde tegen de muur. Haar neef was er nog niet, iets wat Selene ook nog niet zo heel erg vond. Nu had ze tenminste nog een momentje voor zichzelf. Als ze hier weg ging zou ze heel wat uit te leggen hebben aan haar afdelingshoofd en waarschijnlijk ook het schoolhoofd. Ze pakte haar KO badge van haar shirt en bekeek het ding eens goed. Ze wist zeker dat als ze hem zou ophouden dat Bastiaan daar moeite mee zou hebben, ergens beviel die gedachte haar wel maar ze besloot om het ding weg te leggen. Ze was hier als Selene Raven de nicht van Bastiaan en niet als de KO van Zwadderich! Het meisje liep naar haar vest en deed de badge in een zak, waarna ze weer terug loep naar haar plek om tegen de muur te leunen. Zo nu kon Bastiaan daar tenminste niet over zeuren. +2 Edited by Alaric Creed, Jan 12 2011, 02:33 PM.
|
![]() |
|
| Bastiaan Raven | Nov 18 2010, 10:22 PM Post #2 |
![]() ![]()
|
Bastiaan kwam beheerst de prijzen kamer binnen en trok de mouwen van zijn overhemd recht. Ten alle tijden van dit duel moest hij beheerst en rustig blijven, hij mocht niet laten merken dat hij echt boos was. Hij wist precies wat Kay kon waarderen in een persoon en was daar grondig op aan het oefenen. Uiteraard wilde hij niet op de jongen gaan lijken, maar hij kon wel gaan voldoen aan zijn verwachtings persoon. In het verleden was Bastiaan opvliegend en makkelijk te triggeren geweest. Maar nu moest hij de rust en beheersing zelf zijn. Vermakelijk keek hij naar zijn nichtje, eerlijk gezegd draaide zijn maag zich om. Hij wilde eigenlijk helemaal niet dat dit plaats vond, dit ging te ver. Maar hij stond hier nu, ze had hem uitgedaagd en een uitdaging ging hij niet uit de weg. En hij liep er zeker niet voor weg. De late avond lucht drong door de ramen naar binnen en hij kon de warme middag lucht nog voelen. Bastiaan had zijn schooluniform vervangen een getailleerd donkerblauw overhemd en een donkere spijkerbroek. Misschien nog wat te warm voor een zomerse avond maar dat nam hij op de koop toe. Hij keek naar zijn nichtje, ze leunde nonchalant tegen de muur. Ze had hem teleurgesteld, Selene was altijd sterk geweest en praatte met hem. Maar nu was dat helemaal veranderd, ze had hem niks verteld over haar bezoek aan Kay of over de klassenoudste badge. Ze had zitten huilen bij Mirry, en had stennis lopen schoppen in de trein en tijdens het avond eten. Ze was anders, er was wat aan haar veranderd. “Wat leuk dat je mijn toekomstige schoonfamilie hebt bezocht. Lekkere thee gedronken?” vroeg Bastiaan sarcastisch. Hij keek haar er niet bij aan was bezig met zijn mouwen op te stropen. “Kay heeft me verteld van je bezoekje, en je eerdere gesprekken met hem.” Hij viel even stil. Hij kon het niet verdragen dat ze hem dit aan deed, waarom moest ze zo nodig met Kay praten. Kon ze helemaal niks eens over laten aan hem, waarom moest ze zich altijd met hem bemoeien. “Waarom?” vroeg hij kort. Nog steeds had Bastiaan haar niet aangekeken. Dan zou ze misschien zijn onzekerheid doorgronden. Ze zaten op hetzelfde niveau qua spreuken, misschien dat hij wat meer had geoefend. En misschien had hij één spreuk meer geleerd van zijn broer. Maar bij Selene kon je het niet weten, ze was slim en door trapt daarvoor kende hij haar te goed. Ondertussen had hij zijn handschoenen aangetrokken en hield hij z’n stok paraat. “Klaar?” eindelijk keek hij haar aan, zelfverzekerd en stand vast. Standvastig, niet stand vast. +2 Edited by Alaric Creed, Jan 12 2011, 02:35 PM.
|
![]() |
|
| Selene Raven | Nov 19 2010, 11:16 AM Post #3 |
![]()
|
Met haar armen over elkaar en gesloten ogen wachtte Selene nu al tien minuten op Bastiaan. Haar neef was laat en daar hield ze niet van. Het was ook niets voor Bastiaan om laat te zijn. Een zucht verliet haar lippen, nog even en ze zou het hele duel schapen en dan kon Bastiaan het gewoon uitzoeken. Ze was er helemaal klaar mee. Zij moest zich altijd maar weer aanpassen aan hem. Zij moest maar alles slikken wat hij naar haar kop slingerde. Zij was er klaar mee! De deur ging open, Selene opende haar ogen om te kijken wie er binnen kwam, en ze zag haar neef. Ze wist net een rot opmerking binnen te houden en wachtte tot haar neef de eerste actie maakte. Bastiaan straalde rust uit, maar Selene kon het niet voorstellen dat hij zo rustig was. Daar kende ze haar neef te goed voor...Tenminste dat dacht ze. "Wat leuk dat je mijn toekomstige schoonfamilie hebt bezocht. Lekkere thee gedronken?" Het sarcasme droop van zijn stem en Selene schudde bijna onzichtbaar haar hoofd. Haar neef had geen idee hoe fout hij zat. Jammer genoeg was hij ook niet voor rede vatbaar, vandaar dat ze hem had uitgedaagd voor dit duel. Dit was de enige mogelijkheid om Bastiaan tot zinnen te brengen, andere pogingen waren niet gelukt. "Kay heeft me verteld van je bezoekje, en je eerdere gesprekken met hem." Selene zweeg nog steeds en keek toe hoe haar neef zijn mouwen opstroopte. "Waarom?" Het was Selene opgevallen dat hij haar niet aan keek terwijl hij dit vroeg, ze had een vermoeden waarom niet maar besloot het te negeren. "Klaar?" Haar neef werd ongeduldig, maar kon haar eindelijk aankijken. Het meisje had in de tijd dat Bastiaan sprak geen vin verroerd. Pas toen Bastiaan klaar ging staan bewoog ze. Ze deed haar groene topje goed en deed haar haar in een strakke vlecht, zo zou ze er geen last van hebben, maar ze bleef nog zwijgen. Toen ze klaar was met haar haar in een vlecht te doen liep ze een stukje van de muur weg, richting Bastiaan. Ze ging zo dichtbij hem staan dat hij niets anders kon dan in haar ijzige ogen kijken. 'Ten eerste, je bent laat. En ik weet niet of ik het duel nog wel wil doen als mijn tegenstander al zo'n instelling heeft.' Zei ze kalm en ze liet een korte stilte vallen terwijl ze met haar rug naar hem toe van hem af liep. 'Ten tweede, ja het was heel gezellig bij Kay. Hij heeft echt een leuke vader.' Zei ze net zo sarcastisch als Bastiaan haar de vraag had gesteld. Het meisje draaide zich abrupt om, waarbij haar vlecht over haar schouder viel. Ze deed haar vlecht weer naar achter en zette haar voeten op schouder breedte. 'Ten derde, ik hoop dat je geoefend hebt aangezien je het niet makkelijk zal gaan krijgen. Dat je mijn neef bent wilt niet zeggen dat ik voorzichtig met jou zou zijn.' Ze zette haar rechter voet schuin naar voren en richtte haar toverstaf op Bastiaan, terwijl ze wachtte op haar neef. +2 Edited by Alaric Creed, Jan 12 2011, 02:36 PM.
|
![]() |
|
| Bastiaan Raven | Nov 19 2010, 12:48 PM Post #4 |
![]() ![]()
|
Uiteraard gaf ze hem de eer om te beginnen. Kort maakte hij een knik met zijn hoofd. Bastiaan was rustig, nog wel, de woorden die zijn nicht zeiden raakten hem wel. Maar ze had geen antwoord gegeven op zijn vraag. Bastiaan richtte zijn stok op zijn nicht, wat hem een apart gevoel gaf, immers hadden ze zich nog nooit op deze manie ronder vuur genomen. Hij wist zeker dat hij elke spreuk nodig zou gaan hebben die er maar in hem op kwam. Misschien kon hij gewoon simpel beginnen, Selene laten denken dat hij nog niet zoveel wist. “Ik vroeg je wat. Waarom heb je het gedaan? Waarom meng je je in zoiets? Kun je nou dat ene ding niet gewoon met rust laten?” vroeg hij beheerst. Maar emoties speelden wel bij hem. Bastiaan was kwaad op haar, hij wilde antwoord en duidelijk antwoord. Maar hij mocht zich nu ook niet laten afleiden, ze waren ook bezig met een duel. “Expelliarmus!” een gelige straal verliet zijn toverstok en vloog op Selene af. Maar zij was voorbereid, het zou onmogelijk moeten zijn dat de spreuk haar raakte. Daar was ze zeker te slim voor en te goed op voor bereid. Tijdens het duel met Kay, had Kay de spreuk tegen Bastiaan gebruikt, echter was hij toen verrast. Nu was het meisje er op voorbereid dat er spreuken zouden komen en dat hij haar zou proberen af te leiden. Maar voor Bastiaan was het geen afleiding, hij wilde echt antwoord op zijn vragen. Voor zijn gevoeld had hij daar recht op, ze bemoeide zich met zijn leven, en dat was niet nodig. Hij ging toch ook niet Jack op bezoek en hem uit horen. Wat was er met haar aan de hand dat ze zich zo gedroeg. Bastiaan zette zijn voeten wat verder uit elkaar en stond nu wat steviger. Uiteraard kon hij zijn voeten vast plakken, maar wie weet moest hij nog eens iets ontwijken. Bij Selene wist je het nooit. Ik zou het geen eer noemen? Ik laat mijn tegenstander ook altijd beginnen wanneer deze zwakker is dan ikzelf. +2 Edited by Alaric Creed, Jan 12 2011, 02:37 PM.
|
![]() |
|
| Selene Raven | Nov 19 2010, 02:50 PM Post #5 |
![]()
|
Haar neef bleef die kalmte uitstralen, iets waar Selene van baalde. Ze had gehoopt dat haar neef uit zijn slof zou schieten, wat normaal ook gebeurd zou zijn. Hij richtte zijn toverstaf op haar en ze zette zich schrap, klaar voor de eerste aanval van Bastiaan. Deze liet echter nog even op zich wachten, aangezien haar neef praten nu ineens belangrijker vond. De hele tijd had hij haar genegeerd, zelfs toen ze met hem wilde praten maar nu leek het wel of hij het duel aan het uitstellen was. Zou hij dan toch bang zijn? schoot het door haar hoofd, maar ze schudde het gevoel van zich af. Als Bastiaan echt bang was geweest, dan had hij niet zijn stok op haar gericht en had hij zich kwetsbaar opgesteld. "Ik vroeg je wat. Waarom heb je het gedaan? Waarom meng je je in zoiets? Kun je nou dat ene ding niet gewoon met rust laten?" Selene verbaasde zich over de kalmte in zijn stem, was haar neef dan echt zo veranderd? Het meisje bleef zwijgen. Het kon namelijk ook een afleidingsmanoeuvre zijn. En dat was het ook. Voor Selene het wist was Bastiaan begonnen. "Expelliarmus!" schreeuwde haar neef en ere schoot een gele straal uit zijn stok. Selene was hier echter op voorbereid. 'Protego.' Zei ze kalm, terwijl er een schild voor haar verscheen en de ontwapeningsspreuk ongedaan maakte. 'Ik had nooit gedacht dat jij je zo stom zou kunnen zijn dat ik daarin zou trappen.' begon ze. 'Als je me gekend had, had je geweten dat je me niet zo snel kan afleiden en al helemaal niet met je zielige vragen. Je doet net of je van niets weet, maar je spreekt jezelf daarin tegen.' Ze zette twee passen opzij en bereide een spreuk voor. 'Je zegt dat Kay je alles heeft verteld, waarom kom je dan bij mij om verhaal te halen? Je weet alles toch al?' vervolgde ze met een verwijtende toon. Zonder enige waarschuwing besloot Selene aan te vallen. 'Paralitis!' zei ze met een kleine stemverheffing, terwijl ze de rode straal na keek. Nu maar hopen dat de spreuk doel zou treffen, ze betwijfelde dit echter. Ze wist hoe goed Bastiaan was in spreuken en reactie, maar misschien had ze geluk. +2 Edited by Alaric Creed, Jan 12 2011, 02:38 PM.
|
![]() |
|
| Bastiaan Raven | Nov 19 2010, 04:42 PM Post #6 |
![]() ![]()
|
De spreuk had hem bijna geraakt. Uiteraard wou zich wel laten raken door een paar, maar deze was iets te definitief om door geraakt te worden. In zo’n geval zou een duel wel heel kort worden. Bijna fluisterend sprak hij de bescherm spreuk uit, het schild weerde de spreuk af. Natuurlijk kende Bastiaan veel meer spreuken om zoiets af te weren maar dat hoefde Selene nog niet te weten. Hoe minder zij nu wist over zijn spreuk gebruik en zijn techniek hoe beter. In ieder geval moest hij meer gebruik gaan maken van zijn omgeving, daarmee kon hij in het voordeel zijn. Maar wat kon je nou gebruiken in een prijzen kamer? Als hij de prijzen ging mollen kon Selene hem aangeven bij Wenlock en was hij alsnog de sjaak. Nee laat Selene de spullen maar gebruiken en vernielen. Dan zou ze sneller uit haar taak ontheven worden en het toekomen aan diegene die het wel konden. “Ik wil weten waarom je het deed.” Sprak hij beheerst. “Ik weet allang wat jullie besproken hebben, maar ik wil jou redenatie weten. Wat bezielde je, je te bemoeien met mijn leven?” hij legde de nadruk op mijn. “Avifors” zei hij ijzig en richtte zijn stok op de stoelen in de ruimte. Ze veranderden in grote vogels, die zouden Selene wel even bezig houden. “Aquamenti” sprak hij en een straal water vloeide uit zijn stok. Met een grijns bewaterde hij de hele ruimte en deed net alsof hij de plantjes water aan het geven was. In alle rust en zijn eigen tijd zette hij snel de kamer onder water. “Glacius” het water veranderde in ijs, en de ondergrond waar ze op stonden was nu opeens een ijsbaan geworden. Bastiaan grijnsde breed naar zij nichtje. Eens zien hoe zie hier mee om zou gaan. Bastiaan richtte zijn stok op het ijs onder hem “Expellimellious”, de grond onder hem smolt waardoor hij weer stevig op de stenen stond. En nu een klein duwtje om zijn nichtje te laten glibberen en glijden. Hij richtte zijn stok op zijn nicht en grijnsde er vermakelijk bij. “Everte Statum” sprak hij kort. +2 Edited by Alaric Creed, Jan 12 2011, 02:38 PM.
|
![]() |
|
| Selene Raven | Nov 19 2010, 05:11 PM Post #7 |
![]()
|
Selene vloekte inwendig toen haar spreuk doel miste. Ze had gehoopt het duel zo snel te kunnen beeindigen en Bastiaan wat rede in te praten, maar helaas het mocht niet zo zijn. 'Je reflexen zijn nog steeds hetzelfde zie ik.' complimenteerde ze haar neef, maar deze ging er niet op in. Hij was schijnbaar nog te druk bezig met zijn eigen koppigheid. "Ik wil weten waarom je het deed. Ik weet allang wat jullie besproken hebben, maar ik wil jou redenatie weten. Wat bezielde je, je te bemoeien met mijn leven?" Selene rolde met haar ogen. Wat snapte haar neef niet? Hij wist dat ze Kay niet vertrouwt, als hij gewoon tegen haar had gezegd dat ze er niet mee moest bemoeien was het goed geweest. De Zwad besloot om maar eens antwoord te geven, aangezien ze dit anders nog heel lang aan moest horen. 'Mijn redenatie?' vroeg ze sarcastisch. 'Denk toch eens na joh. Je kent mij, je kent mij misschien wel beter dan wie dan ook. Je had van mij kunnen verwachten dat ik met Kay zou gaan praten.' Ze zweeg even om haar volgende woorden zorgvuldig uit te kunnen zoeken. Kans om verder te praten kreeg ze echter niet. Er verschenen 2 grote vogels en ze was afgeleid geweest. Toen ze de vogels had laten verdwijnen drong het tot haar door dat dit de echte afleiding was geweest. Haar voeten en broekspijpen werden nat en voordat ze het doorhad stond de kamer onder water, nee om specifieker te zijn de kamer veranderde in een ijsbaan. Inwendig vloekte ze, maar was ze ook trots op haar neef. Hij had haar weten af te leiden en zijn volgende stap voorbereid. Toen Selene net wat grip had op het ijs, voorzover je grip op ijs kan hebben, werd ze ligt geduwd door de spreuk van Bastiaan. Ze wankelde en kon net blijven staan op het ijs. Een grijns verscheen op haar gezicht. 'Je hebt toch nog iets geleerd meneer Raven. Ik dacht niet dat dat mogelijk was bij jou.' zei ze spottend, in de hoop dat Bastiaan zijn kalmte zou verliezen. Ondertussen richtte ze haar toverstok op het ijs en mompelde zachtjes; 'Sanitato.' Het ijs verdween, zo nu had ze tenminste weer grip. Ze keek Bastiaan weer aan. 'Je blijft er wel akelig stil onder. Bevalt mijn antwoord je niet?' haar spottende toon was niet te missen. 'Ventus' +2 Edited by Alaric Creed, Jan 12 2011, 02:40 PM.
|
![]() |
|
| Bastiaan Raven | Nov 19 2010, 05:51 PM Post #8 |
![]() ![]()
|
Bastiaan vloog met een smak achteruit en kwam tegen de deur waardoor hij naar binnen was gekomen. Het vervloekte kind was op de hoogte van wat meer ongebruikelijke spreuken en was niet bang ze te gebruiken. De wind nam af waarna Bastiaan met een smak op de grond terecht kwam. Hij moest even bijkomen, het mocht duidelijk zijn dat de zijdehandschoenen uit waren. En Bastiaan kon dit zeker niet waarderen, als zij dacht dat ze zo makkelijk met spreuken kon gaan gooien dan stond haar nog veel te wachten. Want hij was nog maar net aan zijn spreukenboek begonnen, en denk maar niet dat hij ook maar één spreuk ging schrappen. Bastiaan richtte zijn stok op de verschillende voorwerpen in de kamer. En sprak meerdere malen “Gommibommi” waarna de voorwerpen in volle vaart op Selene afvlogen. Maar hij was nog lang niet klaar, maar dit gaf hem even de tijd om weer over eind te komen. En de adem die zojuist uit zijn longen was geduwt weer te hervatten. Bastiaan keek nu wat geïrriteerder naar zijn nichtje. Het ‘Je bent me nichtje dus zal ik nog even lief blijven’-spel was nu voorbij. Snel liet hij van alles door zijn hoofd flitsen wat hier allemaal mogelijk was. “Lumos Solem” een oogverblindende lichtstraal vloog uit zijn staf en vulde de ruimte voor geruime tijd met licht. Hopelijk werd Selene hierdoor verblind en zou ze de komende minuten verblind blijven. Daar kon hij dan makkelijk gebruik van maken. Misschien met vuur gaan spelen of haar gewoon voor de lol een beetje rond duwen. Haar gewoon tot het randje duwen, het moment krijgen dat ze niet meer rationeel na zou denken. Haar geduld en haar emoties verloor, maar met spreuken alleen zou hij dat niet bereiken. “Ik ken je totaal niet nichtje. Jij doet dingen die ik niet van je gewend ben. Je vertelt me niks meer, je huild waar iedereen bij staat. Je vernederd jezelf, en verliest alle controle op bijna dagelijkse basis. Jou ken ik niet meer. En wil ik ook niet meer kennen!” sprak hij kil. Op deze manier speelde hij twee spelletjes, zowel fysiek met spreuken als psychisch. Eens zien hoelang ze daar tegen kon, van anderen kon ze het wel aan. Maar er was wat veranderd aan haar, ze was emotioneler, minder gefocust. En aangezien Bastiaan vroeger nogal wat voor haar had betekend moesten deze woorden hard bij haar aankomen. +2 Edited by Alaric Creed, Jan 12 2011, 02:40 PM.
|
![]() |
|
| Selene Raven | Nov 19 2010, 06:30 PM Post #9 |
![]()
|
Een triomfantelijke grijns verscheen op Selene's gezicht toen haar spreuk doel trof. Die grijns verdween echter toen haar neef even bleef zitten en was daar nou bezorgdheid in Selene's ogen te lezen? Snel sloot ze haar ogen en schudde haar hoofd, dit was een duel en geen oefening tussen twee familie leden. Nee dit was een echt duel en het kon haar even niets schelen dat haar tegenstander haar neef Bastiaan was. Ze had beter haar ogen niet dicht kunnen doen, want nu kon ze bukken voor rond vliegende spullen uit de kamer. Een stoel kwam op haar af, maar ze wist nog net opzij te stappen. De stoel die erna kwam kon ze echter niet ontwijken en de poot klapte vol tegen de zijkant van haar ribben. Ze beet op haar tanden en probeerde normaal te blijven ademen. Uit het niets scheen er zo'n fel licht dat Selene volledig verblind werd. Haar neef was sluw en hij verbaasde haar. Hij was dus niet zo kwetsbaar als ze gedacht had. Ze ging rechtop staan, maar ze kon nog niets zien. Iets wat niet zo handig was in een duel. Gelukkig had ze haar gehoor nog en ze bleef stokstijf staan met haar oren gespitst. "Ik ken je totaal niet nichtje. Jij doet dingen die ik niet van je gewend ben. Je vertelt me niks meer, je huild waar iedereen bij staat. Je vernederd jezelf, en verliest alle controle op bijna dagelijkse basis. Jou ken ik niet meer. En wil ik ook niet meer kennen!" Bastiaan's woorden waren een mes in Selene's hart. Haar gezicht verried echter geen spoor van de pijn die hij haar daarmee had gedaan. Ze wist nu echter waar Bastiaan stond, maar besloot niet aan te vallen. Laat hem maar denken dat ze kwetsbaar was nu. In plaats daarvan besloot ze het psychische spelletje mee te spelen. 'Nee echt? Meen je dat nou?' Ze deed net of ze verrast was door de woorden, alleen de sarcastische ondertoon verried dat ze het niet meende. 'En ik maar denken dat jij degene was die de controle verloor. Meneer ik gooi mijn gedrag even in een dag om. Jij zegt dat ik veranderd ben en dat je mij niet meer kent. Jammer genoeg kan je niet naar jezelf kijken en dat is waarschijnlijk het grootste verschil tussen ons. Ik heb zelfreflectie, jij niet.' antwoordde ze net zo kil, terwijl haar zicht al iets beter werd. +2 Edited by Alaric Creed, Jan 12 2011, 02:42 PM.
|
![]() |
|
| Bastiaan Raven | Nov 20 2010, 12:26 AM Post #10 |
![]() ![]()
|
Selene vuurden geen spreuken af, het enigste wat ze kon was op een gemaakte toon op zijn vragen antwoorden. Dacht ze nou echt dat hij de hersens van het achterste van een ezel had. Misschien had hij de hersens van een ezel, maar zeker niet van diens achterste. Ze voerde verder niks uit en wachtte rustig af, waarschijnlijk bepaalde ze waar hij liep of wat hij deed. Ach ze kwamen uit dezelfde familie, ergens was hij ook niet verbaas van haar tactiek. Voor zover hij zich kon herinneren hadden ze deze zo ongeveer samen opgezet en geoefend. Al was Kay’s input van deze verblinding wel een nieuwe. Bastiaan wist niet goed welke stap hij nu zou nemen. Haar weer een sneer geven met een opmerking, haar onderuit halen met een achterbakse spreuk. Of gewoon weg nu weg lopen en haar totaal verbluft achter laten. Dat leek hem wel wat, gewoon haar achter laten, samen met een gigantische rotzooi. Ze zou nooit kunnen bewijzen dat hij het had gedaan, zij had immers allerlei spreuken daar staan afvuren. En Bastiaan had genoeg vriendjes om bij aan te kloppen voor een alibi. En wie had zij? Davis? Adams? Waar hing die laatste eigenlijk uit. “Waar is je vriendje eigenlijk?” vroeg hij scherp waarna hij wat heen en weer liep. Bastiaan had de jongen nog niet weer gezien. Maar toch moest hij ook verder met het duel, hij kon haar nu af maken door paralites te gebruiken. Maar Bastiaan besloot nog even te wachten. Hij wilde nog een paar antwoorden. En daarvoor had hij z’n nicht met nog wat beweging nodig. In ieder geval genoeg beweging om haar stembanden te bewegen. Daarom besloot hij geen spreuken af te vuren en gewoon af te wachten wat zij nu eens uit de kast zou trekken aan huis-, tuin- en keukenspreukjes. +1 Edited by Alaric Creed, Jan 12 2011, 02:43 PM.
|
![]() |
|
| Selene Raven | Nov 20 2010, 01:19 AM Post #11 |
![]()
|
Het bleef akelig stil bij Bastiaan. Selene vertrouwde het niet. Hij had nu de kans om haar te vervloeken, maar greep deze niet. Was hij soms bang om haar pijn te doen? Was hij bang voor haar spreuk talent? Of wist hij gewoon niet welke spreuk hij zou gebruiken? Erg jammer vond ze het niet, want ze had haar zicht terug. Haar neef had zich ook niet verroerd, ja hij wist ook wel waarom ze niets op hem af had gevuurd. Wat haar neef toen zei had ze niet zien aankomen. Hij was ineens van onderwerp Kay naar onderwerp Jack gesprongen, zonder aanleiding. Selene slikte even en wachtte met haar antwoord. Haar neef dacht dus dat Jack en zij nog bij elkaar waren, het bewees gelijk hoeveel ze met elkaar hadden gesproken de afgelopen dagen. 'Jack en ik zijn niet meer Bas. Jack zit ook niet meer op Zweinstein, of was je zo druk met jezelf dat je dat niet eens door hebt gehad?' Wierp ze hem verwijtend toe. Inwendig kon Selene wel schreeuwen, maar ze deed het niet. Al was het alleen maar om haar neef die voldoening niet te geven. In plaats daarvan zou ze weer over gaan op de aanval. Ze richtte haar stok op de stoel die haar net in haar zij had geraakt. 'Bannimenta' De stoel schoot richting Bastiaan en Selene nam gelijk gebruik van de afleiding. 'Expelliarmus!' +1 Edited by Alaric Creed, Jan 12 2011, 02:44 PM.
|
![]() |
|
| Bastiaan Raven | Nov 20 2010, 12:26 PM Post #12 |
![]() ![]()
|
De stoel leidde hem niet af “Finite” de spreuken raakten elkaar net voordat Selene’s spreuk hem kon raken. Nog voordat de stoel hem raakte schoot hij de spreuk weg van zich door en zwiepende beweging te maken. De stoel raakte hem in de maag met de rug leuning. Het zorgde er bijna voor dat zijn lunch omhoog kwam, de woorden die zijn nichtje sprak maakten hem nu wel behoorlijk pissig. Bastiaan was nooit druk met zichzelf, in ieder geval niet te druk om anderen niet op te merken. Kon hij er wat aan doen dat zij nooit meer met hem sprak? Hij was het werkelijk zat nu en ging een compleet einde maken aan dit belachelijke duel. “Confringo” sprak hij duidelijk terwijl hij op de kasten wees, waardoor al het glas de lucht sprong. De spreuk was niet direct op Selene gericht, hij wilde angst bij haar creëren. Met iets te veel emotie in zijn stem schreeuwde hij bijna zijn volgende spreuk naar Selene en hield zijn stok ijzingwekkend recht op haar gericht. “Confundo” de waanzicht spreuk raakte Selene onverbiddelijk. Bastiaan kon niet bedenken wat ze nu zou doormaken, maar het zou zeker geen pretje zijn. De spreuk stond bekend om ervoor te zorgen mensen te verwarren. De kamer laten draaien, het gevoel geven dat je verlamd was, of dat je door de lucht vloog. Bij Bastiaan was het meestal het laatste, het gevoel van een eindeloze val. Maar Selene was sterk, daarom moest hij nu snel handelen. De volgende spreuk zou Selene naar hem toe trekken zodat zijn laatste spreuk geen doel kon missen. “Carpe Retractum” hij hield zijn stok op Selene gericht waardoor ze naar hem toe werd getrokken tot het moment dat ze recht tegen zijn stok aan stand. Er verscheen een gemene grijns op zijn gezicht. “De wereld draait nu eenmaal om mij, Selene!” zijn stok priemde in haar borst en de grijns op zijn gezicht verdween. Hij had net zijn beste staatlje toverkunst laten zien. Spreuken gebruikt die ook verkeerd hadden kunnen gaan door te weinig oefening. Hij wist nog niet precies wat Selene tijdens haar waanzicht moment had mee gemaakt. “Petrificus totalus!” op deze manier bleef Selene bij bewust zijn maar kon ze geen vin meer verroeren. Bastiaan pakt haar staf af en legde deze op een tafeltje. “Deletrius Prior Incatato” de spreuk wiste de vorige gebruikte spreuken, op die manier kon Selene niet worden aangehouden voor wat hier was gebeurd. Dat kon Bastiaan dan nog wel over zijn hart krijgen, Zwadderich mocht hiervoor geen punten aftrek krijgen. Al zou het ideaal zijn om Selene uit haar functie gezet te krijgen. Hij wisselde zijn stok om voor die van Selene en herhaalde de spreuk op zijn eigen stok. Het voelde raar om met een ander zijn stok te toveren, maar het moest. Bastiaan smeet de stok terug naar zijn nichtje en liep naar de deur. “Ik hoop dat je geleerd hebt dat ik niet meer je kleine neefje ben!” zei hij kil zonder haar nog een blik waardig te gunnen. Zij wisten hoe het duel was afgelopen, de rest van de school hoefde hier niks van te weten. Schuin keek hij even naar de schade in het lokaal, waarna hij de ruimte verliet. Hij moest weg komen voordat Selene weer gevoel terug kreeg in haar lichaam. Wat niet zo lang zou duren, aangezien ze al zovaak met deze spreuk hadden geoefend. GM toestemming van Selene +2 Edited by Alaric Creed, Jan 12 2011, 02:45 PM.
|
![]() |
|
| William Gautier | Nov 20 2010, 03:53 PM Post #13 |
![]() ![]()
|
William schrok op van een luide knal onder zich. Hij was rustig aan het werk geweest, hij probeerde huiswerk na te kijken en ondertussen het nut in te zien van een Was-Droger. Het was één of ander ding waar dreuzels natte dingen in deden en dan werd het droog. William kon zich nog herinneren dat hij er een natte kat in had gedaan en dat zijn buurvrouw helemaal gek was geworden. Ze gilde over mishandeling, maar William snapte het niet, het ding diende toch om andere dingen droog te maken. Dan dus ook een kat, hond, of andere wezens. Eigenlijk wilde hij ook wel eens zijn eigen kop erin stoppen na het douchen, snel droog leek hem. De dreuzel politie legde hem echter uit dat dit toch echt niet de bedoeling ervan was, en dat hij maar eens grondig de gebruiksaanwijzing moest lezen. Levende wezens konden erin sterven! Daarom snapte William niet waarom ze zoiets maakten, waarom een droger maken als het niks anders dan natte handdoeken kon drogen. En daarnaast ook nog eens levensgevaarlijk was ten opzichte van levende wezens. Die dreuzels probeerden ook niks anders dan elkaar uit te moorden. Maar nu werd zijn werk grof verstoord, door een harde knal en later leek het of er van alles op de grond regende. Dat betekende weinig goeds, want onder hem was de prijzenkamer. Hij snelde zijn kantoor uit om de schuldige nog te pakken. Als er iemand ergens van te beschuldigen viel ten minste. Hij richtte zijn stok op een tapijt welke aan de kant schoof en een kleine trap naar beneden verscheen. William sloeg treden over en hield zijn stok in de aanslag. Eenmaal beneden stond de deur naar de prijzenkamer open en toen hij voorzichtig om het hoekje keek lag er een meisje verstijfd op de grond. Om haar heen lag overal glas, de prijzen waren gelukkig ombeschadigd. Maar het meubilair was duidelijk verschoven, en hier had meer gespeeld dan een stoelendans. “Finite Incantatem” sprak hij kort en richtte zijn stok op het meisje. Waarna hij snel naast haar op de grond ging zitten en ondersteunde haar met zijn arm. “Gaat het? Wat is er gebeurd joh?” vroeg hij bezorgd en nam het meisje in zich op. Hij herkende haar wel uit de les, hoe hete ze toch ook al weer. De naam leek op Serena, iets van Selena of Selane? Nou dat was nu een bijzaak, het meisje moest verzorgt worden. Misschien was het verstandig om haar mee te nemen naar de ziekenboeg. “Wat is je naam? En ik welke afdeling zit je?” hij vroeg het meer om te checken of ze geen hersenschade had opgelopen. Edited by William Gautier, Nov 21 2010, 09:14 AM.
|
![]() |
|
| Alaric Creed | Nov 20 2010, 11:51 PM Post #14 |
![]()
|
Met een vrij uitdrukkingloos liep Alaric de prijzenkamer in. Het was een uitgesproken rommelt. Niet erg, iemand zou het opruimen en iemand zou puntenaftrek krijgen. Hij nam de omgeving kalmpjes in zich op en besloot dat er maar liefst twee personen op de nominatie stonden voor niet alleen strafwerk, maar ook puntenaftrek. Zijn blik bleef hangen op de leraar Dreuzelkunde en een Klassenoudste. Een smalle glimlach trok aan zijn lippen en hij zei: "Nou nou..." Heel even zweeg hij. "Duelleren in de prijzenkamer? Daar is nog nooit eerder een prijs voor uitgereikt en daar zullen we nu maar niet mee beginnen. Juffrouw Raven, ik ga ervan uit dat u heel goed in staat bent om de boel weer op te ruimen. Tevens dient u uw medeplichtige op te geven. Hierbij ga ik er natuurlijk vanuit dat u niet zo dom bent geweest om uzelf te vervloeken." Hij viel weer even stil en keek op zich heen. Wellicht was er wel een manier waarop hij de medeplichtige kon ontdekken. Momenteel nog niets, maar als Klassenoudste zou Juffrouw Raven vast het juiste doen. "Vijf punten van Zwadderich overigens," zei Alaric kalmpjes en keek Selene recht aan voordat hij verder ging: "Wegens het vernielen van school eigendommen terwijl ze als Klassenoudste beter zou moeten weten." |
![]() |
|
| William Gautier | Nov 21 2010, 09:13 AM Post #15 |
![]() ![]()
|
William schrok op van de aanwezigheid van het schoolhoofd. Blijkbaar had de man totaal geen interesse in het welzijn van zijn studenten. William vond het bijna ongelofelijk, maar de man had dan ook wel erg enge nagels. Wat dat met elkaar te maken had wist hij zo niet, maar het leek William wel logisch. Iemand die niet eens om zijn eigen uiterlijk gaf kon ook niet goed voor anderen zorgen. Het schoolhoofd begon meteen met het uitdelen van minpunten en het verhoren van de student. Hier moest William gewoon een stokje voor steken. In zijn jeugd waren die juist de momenten dat hij mensen om zich heen had gemist. Dat hij iemand had gemist die voor hem op kwam, een vriend een kameraad. William was hier met een missie naar toe gegaan, leerlingen bieden wat hem niet was geboden. En dit was zo’n moment waar het op aan kwam. Hij stond op en ging breed voor Creed staan, het grappige was dat William een paar centimeter groter was. Toch voelde hij zich nog steeds geïntimideerd door de grote man. Hij had iets over zich heen dat autoriteit en respect uitstraalde. Daarnaast was William natuurlijk aanzienlijk jonger dan de man. Toch had hij op het ministerie wel wat gehoord over deze Creed, en dat je niet zomaar met hem moest gaan sollen. Dus deze stap die hij nam, was een groot risico, maar William was bereid hem te nemen. Zo liet hij meteen zien uit welk hout hij was gesneden, en dat moest de man kunnen waarderen. “Professor Creed, met alle respect, maar dit meisje heeft net een flinke klap te verduren gekregen. En u begint meteen over punten aftrekken en haar te verhoren. We hebben hier niet te maken met dooddoeners of verdachten, maar met leerlingen. Daarnaast wil ik u erop wijzen dat zij bijles van mij kreeg in het oefenen met spreuken. Ze vertrouwde mij erin dit geheim te houden, omdat ze zich er enigszins voor geneert. Ik waardeer het des te meer dat zij die stap heeft durven te maken. Een duel met een leraar aan te vragen is nogal wat! De rommel is geheel mijn schuld en zal ik zeker opruimen, mijn excusses hiervoor. Maar punten aftrekken van Zwadderich lijkt mij onredelijk! Aangezien dit gewoon een bijles was met mijn toestemming en medewerking!” William’s stem was een beetje verheven, zo hoopte hij authoriteit uit te stralen. Eigenlijk zag hij graag punten verdwijnen bij Zwadderich, maar dit was een manier waarop dat niet kon. Dit meisje had waarschijnlijk gewoon een spreuk geoefend welke slecht had uitgepakt. Dat was dom, maar dat wist ze vast zelf ook wel! Hoe kwam Creed er nou weer bij dat ze een duel had gevoerd, er was toch verder helemaal niemand in de buurt. Die mafketel dacht ook werkelijk dat hij alles wist! Nou niet in het bij zijn van William. “Ik wilde haar net punten toekennen voor haar goeie spreuken gebruik, toen er een spreuk terug vuurde, daardoor ging ze onderuit en door de klap zijn de ruiten gesprongen. Ik heb haar gepusht om de spreuk te proberen, dus is het geheel mijn verantwoordelijkheid.” William hoopte dat hij daarmee de man zou overtuigen. Meer kon hij toch echt niet doen. |
![]() |
|
| 1 user reading this topic (1 Guest and 0 Anonymous) | |
| Go to Next Page | |
| « Previous Topic · 2013-2014 · Next Topic » |
- Pages:
- 1
- 2










8:13 PM Jul 11
Zweinstein Aftermath Partners